آناتومی عصبی بینایی

آناتومی عصبی بینایی

آناتومی عصبی بینایی

عصب بینایی تقریبا از یک میلیون فیبر عصبی تشکیل شده که مبدا آنها از سلول های گانگلیونی شبکیه می باشد، آکسون های این نرون ها لایه فیبری عصبی شبکیه را تشکیل می دهند و بعد به هم نزدیک شده و عصب بینایی را به وجود می آورند، نقطه شروع این عصب همان صفحه بینایی است که توسط افتالموسکوپ قابل دیدن می باشد.

در صفحه بینایی فیبرهای عصب دارای پوشش میلین می شوند. در حدود ۳۰ میلیمتر از این عصب در داخل کاسه چشم از مخروط عضلانی عبور کرده و بعد از سوراخ اوپتیک به طول ۹-۴ میلیمتر گذشته، وارد حفره جمجمه می شود، طول عصب در داخل حفره جمجمه ۱۰ میلیمتر است و بعد دو عصب به هم نزدیک شده و کیاسما اوپتیک را به وجود می آورند و از آنجا به اجسام زانویی خارجی میروند، در اینجا سیناپس حاصل می کنند . آکسون های نرون های حاصله به قشر بینایی مغز در ناحیه پس سری ختم می شود.

عصب بینایی

حدود ۸۰ درصد عصب بینایی از فیبرهای بینایی ساخته شده که در جسم زانویی خارجی سیناپس حاصل می کنند. ۲۰ درصد دیگر رشته های مردمکی هستند که از جسم زانویی خارجی گذشته، به ناحیه Pretectal میروند، چون عصب اوپتیک دنباله مغز می باشد، بدین جهت در صورتی که آسیبی به آن وارد شود قابلیت ترمیم ندارد، نور توسط سلول های استوانه ای و مخروطی شبکیه درک می شود.

حس مربوط به درک نور به دومین نرون های راه بینایی یعنی سلول های دو قطبی منتقل می شود. نرون های دو قطبی هم با سلول های گانگلیونی که آکسونشان همان فیبرهای عصب اوپتیک را می سازد سیناپس حاصل می کنند، سپس امپولسیون ها از طریق عصب اوپتیک به جسم زانویی خارجی یعنی نقطه ای که مجددا سیناپس وجود دارد منتقل می شوند و از جسم زانویی خارجی به قشر بینایی مغز در ناحیه پس سری منتقل می شوند.

administrator

مقالات مرتبط

1 نظر

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *